زلزله عين زلزلست اما واقعنم انگار زلزله شده

تو همه چيز، هم تو زمين ، هم تو قلب من

يه نمه خدا قدرتشو بهم نشون مي ده ، يعني حواست

 هست؟

من اينجام .

همين كنارت. بغل رگ گردنت. داري منو؟

مرگ چه واژه اي ، يه واژه نامأنوس .

يه واژه كه راجع بهش هيچ وقت نخواستم كه

 تحقيق كنم، ببينم چه شكليه ، چه فونتيه،

اصلا چه جوري مياد و چه جوري ميره و چه

 جوري نوشته ميشه.

هر چي بدختي ام دارم واسه همينه، واسه

 اينه كه باهاش رفيق نيستم و نمي شناسمش

و چون يه دفعه مياد كپ ميكنم ، البته همه

اينطورين

هستن كسائي كه مي شناسنش.

 واسه همين مي دونن كي مياد و چه رنگيه،

 برا همين هميشه آماده پذيرائين.

نه مثل من كه اسباب پذيرائي كه ندارم هيچ

كلي خونمم بهم ريختس

اون روز يعني سه روز پيش كه اولين

 زلزله اومد بد جوري ترسيدم ، دست و پام ميلرزيد.

خيلي خجالت كشيدم از خودم، وقتي اومدم

 تو كوچه ديدم همه مثل من و بدتر از منن،

 يكي داشت غش ميكرد و اون يكي بهش

 آب مي داد و ...

تازه به خودم اومدم كه اصلا با مرگ رفيق

 نيستم و نمي شناسمش

و گرنه مي دونستم كي مياد تا انيطوري كپ نكنم.

خداي خوبم

خداي من ، خوش بحال اونايي كه با مرگ

 رفيقن و تو اونارو با هم آشنا كردي واسه

 همين هيچ وقت غافلگير نمي شن، عزيزا اينو

 مقدمه اين قرار بده واسه زلزله اي كه مي خواي

 تو دلم با ريشتر بالا را بندازي

من منتظرم.