معبری رو به آسمان
یا رحمن
نه غریبانه ترین شبهاست چه زیباست روزها و شبهای رمضان الکریم بهترین ساعات عمر هر مومن و ساعات نزول فرشته ی وحی بر نبی خاتم صلوات الله علیه و آله ولی چه غریب است به انتظار قدر نشستن شبی که قدر علی بود عروج علی بعد از قدر هم دیگر دنیای بی علی فقط باراندازی است خموش و طاقت فرسا که نه حسن تاب ماندن در آن را داشت و نه حسین چه برسد به فاطمه که طاقت نگاه غم بار علی را هم نداشت و رفت زینب هم که دلخوش بود به صدای علی وار برادر٬ اربعین و ماموریت که تمام شد دیگر کسی سراغی از او نداشت قبری در شام و قبری در مصر و ... دنیای بی علی باشد برای ما دنیا پرستانِ مست نیازی به التماس نیست به چشمان ملتهبم ٬ نگفته خواهند بارید
| Design By : Pichak |
زمان و مکان برایم بی تفاوت می ماند، چرا که « شرفُ المکانِ بالمکین».
امان از این مکینی که شرفی در بساطش نمانده است.
حسرت مال و اموال زیاد؛ لیک دریغ از حسرتِ معصومیتِ از دست رفته.
تویه در کار است اما چه باید کرد که، چینی بند زده را فروشنده گر به نگاه مرحمت بپذیرد، به دیده ی بند زده است نه سالمِ آن؛ چه رسد به ظرف دلِ سوخته ی من که هزار پاره از بار سنگین معصیت.
آنجا که آدمیان نه در پی نوبت که در مسابقه ی سرعت به سوی آسمانند ریسمانهای تعلقاتِ پست حیوانیم رابه دنیا محکم می کنم.
وای بر این اندیشه ی جفا کار که « ظلمتُ نفسی و تجرأتُ بجهلی»
آرزویم بود می گریستم از فراقِ تو عزیزا.
حال آنکه کاسه ی اشکم اسیر خشک سالی است از تل انبارِ سیاهی ها و تقصیرها.
می گریم از برای معصومیت از دست رفته ام.
پیوندهای روزانه
